Scrapvirus

Tijdens het weekend doen we altijd de was, want dan is de elektriciteit goedkoper. Dus leggen we dan ook schone lakens. Lekker flanel, want het is al behoorlijk koud. Een lekker warm bad, daar ontspan je van en dan hup, bedje in. Neeeeee, geen pyjama. En dit oh zo broze privé detail moet ik echt even in de verf zetten. Alle andere details bespaar ik jullie.

Manlief staat 's morgens als eerste op en ik blijf nog wat genieten van de warme, zachte lakens (en wacht stiekem tot de koffie klaar is ) Maar niet alleen mijn blaas gebiedt me op te staan, er kriebelt nog iets anders. En nee, voor de perverse geesten onder jullie, mijn navel kriebelde. Ik pruts en voel iets hard ... rond ... klein (anders zou het niet in mijn navel passen) Ik tast slaperig naar het nachtlampje en pier tegen het felle licht. Een knoopje, een klein zwart knoopje ...
Waar komt dat vandaan ????? Ben ik tijdens de nacht in een ander universum gaan knutselen (want in mijn eigen atelier zou het te koud geweest zijn in mijn blootje) Ik weet het niet. Ik weet niet waar het vandaan komt. Er lagen immers schone lakens, we kwamen uit bad, geen pyjama en aan onze kamerjassen zitten geen knopen.
Manlief houdt nu vol dat ik aan een overdosis scrappen lijdt en dat mijn lichaam 's nachts alle scrapbacillen uitspuugt. Ja, zal wel.    

Dit even om te waarschuwen dat er dus een lelijk virus de ronde doet onder de scrappers. Medicatie ervoor bestaat niet en zal ook nooit komen. Dus ik zit goed op dit forum, alhoewel afkicken hier niet aan de orde is, integendeel.