Badgenoten

Eigenlijk gebeurde dit vorige week ergens, maar om bepaalde redenen wilde ik het niet neerpennen. Dat zal straks misschien duidelijker worden.

Sommige koppels vinden samen de vaat doen een sociale aangelegenheid waar dan over de voorbije dag bijgepraat wordt. Vermits wij Marie hebben, onze semi-automatische vaatwasser, want ze zet niks terug in de kast, zochten wij een andere gelegenheid. Leuk, samen badje nemen, met kaarsjes en soms zelfs een beetje muziek. Dit gebeurt niet elke dag, want soms zit ik nog te prullen en gaat partnertje alleen en volg ik nadien.

Die avond had ik buikkrampen, zo van die krampen waarvan je denkt : nu heb ik een blaasontsteking, of , als ik nu naar het toilet ga, komen mijn darmen mee ! Heftig dus. Manlief ging deze keer ook eerst in bad. Ik was te lui om het badwater te verschonen, liet gewoon de warme waterkraan haar werk doen en ging zonder veel fantonten in bad.
Een zalig, lang windje ontsnapte ... ik zat even in een heuse jacuzzi.
Twee seconden later, de bellen waren verdwenen, zie ik iets drijven in het badwater.
Een rilling, het angstzweet breekt me uit ...
Heb ik ??????
Nee, dat kan niet, manlief draagt bijna altijd zwarte sokken en het zullen de pluisjes wel zijn.
Zo’n grote pluisjes ????
Ik neem behoedzaam mijn washandje en schep onder het hoopje ... ja, wat ????
Heel langzaam haal ik het boven, verdomd blij dat ik alleen in bad zit.
Boven water kijk ik aandachtig naar het nu bewegingloze hoopje ........... dode spin. Zo’n joekel die je altijd in je bad vindt, met van die harige poten en een groot zwart lijf.
Opgelucht riep ik op mijn ventje. Of hij even die spin kon weghalen, want een lijk in mijn badwater vond ik maar niks.