Ongeveer
een half jaar geleden namen we afscheid van een collega. Een jong meisje dat vriendelijk verzocht werd
het bedrijf te verlaten. Opzegtermijn 3
maanden.
Tijdens die
drie maanden werd van haar nog verwacht dat ze 100 % presteerde.
Dit zijn de
harde feiten, de realiteit ligt er ver vandaan.
Dagelijks
geconfronteerd worden met je collega’s, jonge collega’s die niet onmiddellijk
de feeling hebben om zo iemand op te vangen, mensen in het algemeen die niet
weten hoe ...
Voor hen
draait de wereld verder, ze moeten verder, ze moeten presteren. En zij zat daar, zwart gemaakt door een
overste die haar niet zo zag zitten, terwijl ze toch iedere dag haar werk deed.
Misschien maakte ze fouten, maar dat kon
toegewezen worden aan een onduidelijke opleiding, een opleiding die alleen voor
de elite bestemd was, de elite die door de overste verkozen werd.
En zo is de
cirkel rond. Behoor je tot dat kliekje,
dan ben je gezegend, behoor je tot die buitenring, dan ben je de pineut.
En waarom
sprak ze niet, waarom verdedigde ze zich niet ?
Om de
simpele reden dat ze seksueel geïntimideerd werd, overdonderd werd door een
zware, diepe mannenstem die heel taalvaardig zijn grote gestalte in de schaal
wist te leggen.
Niet alleen
het brave meisje was onder de indruk en zweeg, zo tuinden ook zijn oversten in
dit verhaal.
Aangemoedigd
door een altruïstische collega heeft ze dan toch een poging gewaagd om de man
aan te klagen wegens seksuele intimiteiten. Spijtig dat ze het lef pas had nadat ze haar
ontslag kreeg. Geen mens had nog oren
naar haar verhaal.
En het
verhaal gaat door, maar niemand reageert.
De overste
blijft aanmodderen, ik bespaar de details.
Tot opnieuw
een jonge deerne ten tonele verschijnt. Een jonge dame die niet zo onmiddellijk
verlegen zit om woorden.
Hij voelt
onmiddellijk dat hij zijn gezag moet laten gelden. In zijn onmacht grijpt hij weer naar dat
ultieme. Intimideren en indien nodig op
seksueel gebied.
De klacht
valt, na amper een week.
Personeelsdienst
weet niet hoe het aan te pakken, is te jong, heeft geen ervaring met dit soort
zaken.
We
bespreken het morgen.
Klacht
wordt in de doofpot gestopt.
Overste
blijft, na een berisping.
Te duur om
op staande voet te ontslaan.
Aandeelhouders
keken naar de cijfers, het menselijke achter het verhaal verzonk in een
vervelende mist.
2 opmerkingen:
Ik wordt stil van je verhaal hilde, en eigenlijk ook een beetje verdrietig. Hoe triest is het toch dat uiteindelijk geld en macht het toch weer wint.
liefs
anita
Hier wordt je stil van !
zo zit de wereld tegenwoordig in elkaar, als je je mond opendoet wordt je of in elkaar geslagen of kapot gemaakt op welke manier dan ook !
Hoop voor dat meisje dat ze er geen verdere nadelige gevolgen van zal aan overhouden !!
liefs Ria xxx
Een reactie posten